3660 ὀμνύω 动词
(ὄμνυμι的另一型，流行于通用期希腊文中，因此也同样流行于新约。新约中的古老形式仅见于不定词ὀμνύναι 可十四71）1不定式ὤμοσα。“起誓，宣誓”。带某人所指着起誓的人或事物的直接受格：τὸν οὐρανὸν τὴν γῆν 指着天，指着地，雅五12。ἐν带所指的人或事件的间接受格，而不带直接受格（如旧约中的נִשְׁבַּע בְּ）ἐν τῷ οὐρανῷ，ἐν τῇ γῇ指着天，指着地，太五34；参太二三22。ἐν τῇ κεφαλῇ σου指着你的头，太五36。ἐν τῷ ναῷ，ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ指着殿，指着殿的金子，太二三16、21。ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ，ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω 指着殿，指着上面的礼物，太二三18、20。ἐν τῷ ζῶντι εἰς τ. αἰῶνας τ. αἰώνων 直活到永永远远，启十6。ἐν由εἰς 所取代，太五35。或κατά τινος指着某人或某事物：（创二二16、三一53，出三二13，撒上三十15，摩六8，番一5）ἐπεὶ κατ᾽ οὐδενὸς εἶχεν μείζονος ὀμόσαι，ὤμοσεν καθ᾽ ἑαυτοῦ因为没有比自己更大可以指着起誓的，就指着自己起誓，来六13；参来六16 节。后接直接引句，来七21（来七21）直接引句前置ὅτι，太二六74（带καταθεματίζειν发咒）；可十四71（带ἀναθεματίζειν发起咒来）；启十6、7；引自 诗九六11，直接引句前置εἰ，来三11、四3（参εἰ丁）。带人称间接受格：以宣誓为某人证实某事（τί），徒七17 公认经文。（ἧς受牵引成ἥν）。后接不定词：τίσιν ὤμοσεν μὴ εἰσελεύσεσθαι εἰς τὴν κατάπαυσιν αὐτοῦ 又向谁起誓，不容他们进入他的安息呢？来三18。后接表重述之ὅτι和直接引句，可六23。ὅρκῳ ὀμ. τινί后接不定词，徒二30。然而间接受格ὄρκῳ很少用在这类语辞中，直接受格（创二六3，民三十3）则相当普遍：ὄρκον ὀμ. πρός τινα 对某人所起的誓言，后接不定式不定词所有格，路一73。*