3973 παύω 动词
1不定式ἔπαυσα，令3单παυσάτω。关身；不完ἐπαυόμην；未παύσομαι；1不定式ἐπαυσάμην，令παῦσαι；完成πέπαυμαι。被动；2不定式不定παῆναι。

一、主动：“停止，使停止，静止，解除”。τὶ ἀπό τινος禁止做某事。τὴν γλῶσσαν ἀπὸ κακοῦ 禁止舌头不出恶言，彼前三10（彼前三10）。


二、关身：“止息”，与现在式主动分词连用ἐπαύσατο λαλῶν（创十八33，民十六31）讲完了，路五4。π. τύπτων τινά止住不打某人，徒二一32。οὐ π.带现在式主动分词：“不停地做某事，做事，不止息”。διδάσκων不住的教训人，徒五42。λαλῶν不停地讲话，※ 徒六13。διαστρέφων混乱主的正道不止住，徒十三10。νουθετῶν不住的戒，徒二十31。εὐχαριστῶν不住的感谢，弗一16。与现在式关身份词连用，προσευχόμενος不住的祷告，西一9。与现在式被动分词连用ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐπαύσαντο προσφερόμεναι（即αἱ θυσίαι祭物），献祭的事岂不早已止住了吗？来十2。与该物的所有格连用：“断绝，禁止”，πέπαυται ἁμαρτίας 与罪断绝了，彼前四1。连同所有格不定词︰（诗三七8，赛一16）。独立用法：“停止，完成，停息”。用于耶稣在祷告时，ὡς ἐπαύσατο祷告完了，路十一1。用于狂风大浪，ἐπαύσαντο风浪止住，路八24。用于骚动，徒二十1。用于说方言终必停止，林前十三8。*