5449 φύσις，εως，ἡ 名词
“本性”。

一、“天赋”或“天生”的情况，从祖先所遗传的，ἡμεῖς φύσει Ἰουδαῖοι我们这生来的犹太人，加二15。ἡ ἐκ φύσεως ἀκροβυστία那本来未受割礼的（与不守律法的犹太人成对比）罗二27。ἤμεθα τέκνα φύσει ὀργῆς 我们本为可怒之子，弗二3。οἱ κατὰ φύσιν κλάδοι原来的枝子，罗十一21、24下。ἡ κατὰ φύσιν ἀγριέλαιος 天生的野橄榄，罗十一24 节上。反于παρά φύσιν逆着性，罗十一24 节下。


二、“天生的特性或性情”，ἡ φύσει ἡ ἀνθρωπίνῃ人性（除非意为人类〔见四〕，雅三7下）。θείας κοινωνοὶ φύσεως与神的性情有分，彼后一4。外邦人所敬拜的，τοῖς φύσει μὴ οὖσιν θεοῖς本来不是神，加四8。


三、天性为正常的自然次序，μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν把顺性的用处变为逆性的用处，罗一26。ὅταν ἔθνη φύσει τὰ τοῦ νόμου ποιῶσιν外邦人顺着本性行律法上的事（或本来未受割礼的），罗二14；φύσει可指本能地，若是如此，它属于二。ἡ φύσις αὐτὴ διδάσκει ὑμᾶς 你们的本性不也指示你们，林前十一14。


四、自然的存在体，自然的创造，被造的万物，πᾶσα φύσις θηρίων κτλ.各类的走兽，雅三7上，亦可能为ἡ φ. ἡ ἀνθρωπίνη人类，雅三7下，见二。*