1557 ἐκδίκησις，εως，ἡ 名词
“报应，惩罚”。独立用法：“责罚”（用于保罗的对头）林后七11。ἐμοὶ ἐκδίκησις伸冤在我，罗十二19，来十30。指最后审判：ἡμέραι ἐκδικήσεως报应的日子，路二一22（参申三二35）。带被责罚者的所有格－（结九1）εἰς ἐ. κακοποιῶν 罚恶，彼前二14。ἐ. ποιεῖν伸冤，带受伸冤者的所有格－（民三一2）路十八7、8；亦带受伸冤者之间接受格（士十一36）徒七24。带间接受格以表明被处罚者－διδόναι ἐκδίκησιν τινι向某人施报应，帖后一8。*